Blog

Opening Academiejaar 2018-2019

Vandaag opende we als Studentenraad KU Leuven mee het Academiejaar 2018-2019. Met onderstaande speech verwelkomde onze voorzitter de meer dan 50.000 studenten die vandaag hun jaar aan de KU Leuven starten. We staan klaar om ook het komende jaar samen met het beleid te werken aan een betere universiteit.

Studentenspeech

Geachte studenten,

Beste rector,

Beste leden van onze universitaire gemeenschap

Vandaag starten meer dan 50.000 studenten hun jaar aan de KU Leuven. Tijdens dit jaar zullen zij – net als de generaties voor hen – door onze professoren en assistenten de kritische houding aangereikt krijgen die zó verweven zit in het DNA van onze Alma Mater. Ze zullen verder gevormd worden om zich zelfkritiek en de reflex om te reflecteren eigen te maken. Die reflexen zijn noodzakelijk om onze weerbare democratie te laten functioneren: we moeten haar niet enkel beschermen, maar ook kritisch bevragen en zelfs haar systemen in vraag durven stellen. Want zonder dat open debat, zonder die kansen voor iedereen om zich te uiten, ondergraaft de democratie zichzelf. Als jongeren, als studenten en als burgers zijn we bang dat die kritische maar open reflectie de laatste jaren onder steeds zwaardere druk komt te staan. Als Studentenraad willen, kunnen en moeten we zelfs het debat aangaan, en daarbij willen we alle groepen binnen de samenleving betrekken, ongeacht hun achtergrond, religie, etniciteit, geslacht of geaardheid. We willen open debatteren met iedereen en dit met respect voor ieders eigenheid. Iedereen moet de vrijheid hebben om zichzelf te kunnen zijn, zichzelf te kunnen vinden binnen onze samenleving, binnen onze universiteit. We ontdekken onszelf door te beginnen bij de wereld, maar ontdekken de wereld ook pas als we beginnen bij onszelf.

We pleiten dan ook graag voor de vrijheid om als studenten alles in vraag te kunnen stellen. Alleen zo kunnen we de limieten van ons eigen denken verleggen om onszelf te verrijken. Naast het vrije debat betekent dat ook de vrijheid om te participeren; om meer dan enkel gebukt onder het juk van een al te permanente evaluatie tot niet meer in staat te zijn dan lezen en studeren, maar om zich als jongere te kunnen engageren. Engagement dat zowel politiek, sociaal, cultureel, maatschappelijk, maar ook universitair ingevuld kan worden. De kans om met meer dan 1.000 andere KU Leuven studenten op dagelijkse basis te werken aan de verbetering van het onderwijs van zowel huidige als toekomstige medestudenten. De vrijheid om zichzelf zo te kunnen ontwikkelen dat de maatschappelijke lening die we aangaan niet enkel “geldelijk” maar bovenal ook met een maatschappijkritisch bewustzijn aan de samenleving terugbetaald wordt. Maar ook de vrijheid om te falen, om als student met je gezicht tegen de muur te kunnen lopen, je te herpakken en weer verder te bouwen aan je eigen toekomst. Want begeeft niet elke student zich wel eens op glad ijs?

Ook als Studentenraad staan we klaar om verder te bouwen aan de toekomst. Stura is klaar voor volwaardig medebestuur. Na universitair medebestuur wordt het ook tijd om na te denken over maatschappelijk medebestuur voor jongeren. Betrek jongeren op alle niveaus, van het kleinste dorp tot in het Europees Parlement. Betrek jeugdbewegingen, politieke jongerenpartijen, studentenorganisaties, geef hen, geef ons allen de kans om onze eigen toekomst in handen te nemen. Betrek jongeren bij het beleid, bij het vormgeven, het maken én het uitvoeren. Een beleid waar jongeren bij betrokken zijn, is namelijk een beter en meer toekomstgericht beleid. We moeten de bijdrage van jongeren aan het maatschappelijk debat verder laten reiken dan de te vaak terzijde geschoven twitter-tegel van de dag. Laat ons samen, als beleid en Studentenraad dan ook werken aan de toekomst van de ideeën die in de hoofden van onze studenten broeden.

Laat ons werken aan het structureel in kaart brengen en beheersen van de studiekosten, laat ons werken aan een universiteit waar inclusiviteit centraal staat in alle beleidsdomeinen, laat ons werken aan de vroegere vrijgave van de herexamendata, aan gelijkwaardige studentenvoorzieningen op alle campussen,
laat ons werken aan een duurzame universiteit, aan een universiteit die internationalisering omarmt, maar die waakzaam is voor de valkuilen, en laat ons werken aan de onvoorwaardelijke en volwaardige tweede examenkans.

Zoals we als studenten reeds zeiden in onze openingsspeech van 1974: “Onze standpunten klinken niet nieuw maar het feit dat we ze moeten blijven herhalen is tenslotte niet aan ons te wijten.”

Ik dank u.